Τελευταία Νέα

Ρέθυμνο – Διαμάχη Μαρκίδη-Μουρτζανού στον δήμο Αμαρίου με αφορμή τον ΧΥΤΑ – Εκκατέρωθεν πυρά και σοβαρές καταγγελίες

Η επιστολή του δημάρχου Αμαρίου, Παντελή Μουρτζανού:

«Αξιότιμοι κύριοι,

με θλίψη μας διαβάσαμε την δημοσίευση και τον σχολιασμό του αρθρογράφου σας σε επιστολή του δημοτικού συμβούλου του Δήμου Αμαρίου, κ. Νίκου Μαρκίδη, αναφορικά με την “αδιαφανή και σκανδαλώδη” λειτουργία της δημοτικής εταιρίας ΑΜΑΡΙ ΑΕ ΟΤΑ.

Αν μη τι άλλο, θεωρούμε ότι η δημοσιογραφική δεοντολογία και το καθήκον σας για αντικειμενική και αμερόληπτη ενημέρωση θα επέβαλλαν την ταυτόχρονη ενημέρωση του “καταγγελλόμενου” Δήμου, ώστε να φιλοξενηθεί και η δική μας άποψη στο ίδιο φύλλο.

Σε κάθε περίπτωση, δεν προτιθέμεθα να απαντήσουμε στις ασυναρτησίες και τις αθλιότητες που δημοσιοποιεί για πολλοστή φορά ο εν λόγω κύριος, οι δημότες μας έχουν και μνήμη και κρίση, αλλά αρκούμαστε να επισημάνουμε τα κατωτέρω σημεία που κατατοπίζουν πλήρως τον ορθολογικό και καλόπιστο αναγνώστη.

Η απλή νοημοσύνη και μια ελάχιστη γνώση περί τα αυτοδιοικητικά δείχνουν ότι ο συντάκτης της επιστολής έχει τρικυμία εν κρανίω: Οι καταγγελίες του για παραβίαση καταργημένων νόμων (Ν. 2190/1920), οι αναφορές για τα ανταποδοτικά, η σύγχυση νομικών διατάξεων που ανέκαθεν ο κ. Μαρκίδης ερμήνευε προς το συμφέρον του (περί αυτού βλτ. κατωτέρω), είναι ελάχιστες ενδείξεις μιας ασυνάρτητης και θολής σκέψης που επί πολλά χρόνια ταλαιπωρεί τις δημοτικές και δημόσιες υπηρεσίες και αρχές με ανεπίδεκτες εκτιμήσεως “αναφορές-διαμαρτυρίες-καταγγελίες κτλ”.

Όλα όσα αναφέρει ο κ. Μαρκίδης στην επιστολή του, τα έχει κατά καιρούς εκθέσει σε αρμόδιους φορείς και έχει λάβει επίσημες απαντήσεις, τις οποίες όμως αποκρύπτει τόσο από την εφημερίδα σας όσο και από τους αναγνώστες σας. Για το λόγο αυτό, κατέληξε -απεγνωσμένος προφανώς- και στην συκοφαντία, αφήνοντας αιχμές για κακοδιαχείριση, αδιαφάνεια, εκτεταμένη διασπάθιση των χρημάτων των πολιτών χάριν προσωπικών τοπικών συμφερόντων και μηχανισμών επανεκλογής    του νυν Δημάρχου Αμαρίου και για δήθεν προσωπικά ωφελήματα που καρπώνεται από την “σκοτεινή λειτουργία” της εταιρίας.

Επ’ αυτού, τόσο ο Δήμαρχος όσο και οι λοιποί θιγόμενοι από την επιστολή δηλώνουμε την επιφύλαξή μας για την δικαστική αποκατάσταση της τιμής και της υπόληψής μας και απλώς υπενθυμίζουμε στον κ. Μαρκίδη την οικονομική οφειλή του προς την εταιρία, χρηματικό ποσό που αχρεωστήτως εισέπραξε ως Πρόεδρός της, όπως τον έχει καταδικάσει και το Ειρηνοδικείο Ρεθύμνου.

Προφανώς στο πλαίσιο της ανωτέρω δικαστικής απόφασης εντάσσεται και η εν λόγω επιστολή του κ. Μαρκίδη, προς το σκοπό της εκβίασης κάποιας λύσης ή της ισοφάρισης εντυπώσεων. Οι δημότες Αμαρίου γνωρίζουν πρόσωπα και πράγματα, τα οποία και η εφημερίδα σας θα μπορούσε να έχει πληροφορηθεί πριν σπεύσει να υιοθετήσει τις ανυπόστατες καταγγελίες του κ. Μαρκίδη».

Η εν λόγω καταγγελία του δημοτικού συμβούλου του δήμου Αμαρίου, Νίκου Μαρκίδη:

«Εδώ και πολλά χρόνια η ανταποδοτικότητα και ιδιαίτερα στην καθαριότητα έχει αναδειχθεί σε κύρια πολιτική του κράτους και των δήμων. Για το σκοπό αυτό έχει διαμορφωθεί ένα θεσμικό πλαίσιο με αυστηρούς δήθεν κανόνες διαφάνειας, δημόσιου ελέγχου που εγγυάται την ακριβοδίκαιη διαχείριση των πόρων που πληρώνει ο λαός.

Το παράδειγμα του Ρεθύμνου αποδεικνύει πως όλα αυτά δεν είναι παρά ένα φύλο συκής που πίσω του κρύβεται η αδιαφάνεια, η εκτεταμένη διασπάθιση των χρημάτων των πολιτών χάριν προσωπικών τοπικών συμφερόντων και μηχανισμών επανεκλογής.

Αυτό όμως που επικρατεί στον τομέα της διαχείρισης των απορριμμάτων στην διαχειριστική ενότητα του Νομού Ρεθύμνης είναι αμφίβολο αν έχει προηγούμενο. Σύμφωνα με το αρ 146 παρ. 3 του ν 4555/18 (αλλά και στην προγενέστερη νομοθεσία), οι ΦΟΔΣΑ δύνανται να συνάπτουν Προγραμματικές Συμβάσεις ΜΟΝΟ με τους δήμους μέλη τους ή με την Περιφέρεια στην οποία ανήκουν. Όμως κανένας άλλος πλην του Δήμου Αμαρίου δεν είναι μέλος της «ΑΜΑΡΙ ΑΕ ΟΤΑ». Άρα ΔΕΝ ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΑΙ η σύναψη τέτοιας Προγραμματικής και αυτό γιατί η μη συμμετοχή των δήμων στον συμβαλλόμενο ΦΟΔΣΑ δεν εξασφαλίζει ούτε τις τυπικές έστω προϋποθέσεις διαφανούς και αντικειμενικής τιμολογιακής πολιτικής και διαχείρισης. Αντίθετα, αυτό το καθεστώς οδηγεί στην εξαφάνιση οποιουδήποτε δημόσιου ελέγχου.

Η «ΑΜΑΡΙ ΑΕ ΟΤΑ» κατατάσσεται στις ΑΕ της περίπτωσης α της παραγράφου 3 του άρθρου 252 του ν 3463/06, που λειτουργούν με τους κανόνες τις ιδιωτικής οικονομίας και το πλαίσιο του 2190/20 περί Ανωνύμων Εταιρειών. Δεν εποπτεύεται ούτε από τον δήμο, ούτε από το Ελεγκτικό Συνέδριο, ούτε από κανένα άλλο δημόσιο φορέα  και δεν έχει την υποχρέωση να αναρτά αποφάσεις της στη Διαύγεια κλπ. Γι’ αυτό οι επιχειρήσεις αυτές δεν επιτρέπεται να χρηματοδοτούνται άμεσα ή έμμεσα από τους ΟΤΑ και δεν επιτρέπεται να συμμετέχουν σε Προγραμματικές Συμβάσεις (παραγρ. 3 και 4 του άρθρου 265 του ν. 3463/06). Μόνη εξαίρεση γίνεται αν έχουν μετατραπεί σε ΦΟΔΣΑ (αρ. 30 παρ 3 β του ν 3536/2007), δηλαδή να έχει εξασφαλιστεί η συμμετοχή όλων των δήμων της διαχειριστικής ενότητας και να έχει αποκλειστεί από τους σκοπούς κάθε άλλη δραστηριότητα πέραν της διαχείρισης των απορριμμάτων. Τέτοια όμως προσαρμογή η «ΑΜΑΡΙ ΑΕ ΟΤΑ» δεν έκανε ποτέ και επομένως δεν μπορεί ούτε προγραμματικές να συνάπτει, ούτε με κανένα τρόπο μπορεί να έχει ρόλο διαχειριστή ΧΥΤΑ, ΧΥΤΥ και άλλων υποδομών διαχείρισης των απορριμμάτων.

Η μη προσαρμογή στο θεσμικό πλαίσιο των ΦΟΔΣΑ δεν ήταν απόρροια κάποιας νομοτεχνικής ή οικονομικής δυσκολίας. Ηταν συνειδητή επιλογή ακριβώς για να εξασφαλίζεται η καπηλεία της διαχείρισης των απορριμμάτων από ένα προσωποπαγή ανεξέλεγκτο πελατειακό μηχανισμό.

Κι αυτό γιατί:

Η «ΑΜΑΡΙ ΑΕ ΟΤΑ» είχε συσταθεί ως εταιρεία του Π.Δ. 410/1995 με τη συμμετοχή όλων των ΟΤΑ [κοινοτήτων] του Αμαρίου και ως τέτοια είχε αναλάβει να λειτουργεί τον ΧΥΤΑ Αμαρίου που δεχόταν απορρίμματα μόνο από τη περιοχή του Αμαρίου.

Όταν όμως ο ΧΥΤΑ Αμαρίου έγινε αποδέκτης των απορριμμάτων των ΟΤΑ όλου του νομού (ΠΕΣΔΑ Κρήτης 2006) και όταν η αρμοδιότητα διαχείρισης των απορριμμάτων πέρασε στους ΦΟΔΣΑ (ν 3536/2007) με τα συγκεκριμένα χαρακτηριστικά που όριζε το αρ 30 του ν 3536/2007, η «ΑΜΑΡΙ ΑΕ ΟΤΑ» ή θα έπρεπε να προσαρμοστεί στο νέο θεσμικό πλαίσιο ή θα έπρεπε να αντικατασταθεί από διαδημοτικό ΦΟΔΣΑ στην διαχείριση του ΧΥΤΑ.

Ειδικά για την «ΑΜΑΡΙ» το 32651/2007 έγγραφό του Υπουργείου Εσωτερικών επισημαίνει ότι μπορεί να μετατραπεί σε ΦΟΔΣΑ με δύο βασικές προϋποθέσεις:

α) Να εξασφαλιστεί η συμμετοχή όλων των δήμων της διαχειριστικής ενότητας

β) να αποκλειστούν από τους σκοπούς όλες οι άσχετες με την διαχείριση των απορριμμάτων δραστηριότητες.

Η προσαρμογή όμως αυτή ήταν αντίθετη με τους σχεδιασμούς των τοπικών παραγόντων.

Στο πλαίσιο του διαφαινόμενου ενιαίου Καλλικρατικού Δήμου Αμαρίου, η «ΑΜΑΡΙ», με το θεσμικό πλαίσιο που ήδη λειτουργούσε, μετατρέπονταν σε προσωπικό εργαλείο του δημάρχου. Κι αυτό γιατί στις εταιρείες της περίπτωσης α της παραγράφου 3 του άρθρου 252 του ν 3463/06, (όπως η ΑΜΑΡΙ), όλες οι κρίσιμες αρμοδιότητες ασκούνται από την ΓΣ των μετόχων. Ο δήμαρχος όμως εκπροσωπεί [μετά τη συνένωση των δήμων Συβρίτου και Κουρητών και τη διάλυση του Συνδέσμου] το σύνολο των μετόχων ως μοναδικός πλέον μέτοχος χωρίς κανένα απολύτως έλεγχο. Επομένως ένα και μόνο πρόσωπο ελέγχει την ΓΣ της εταιρείας, εκλέγει και ελέγχει την διοίκηση, κατέχει την εταιρική διαχείριση χωρίς καμία απολύτως εποπτεία και έλεγχο και μάλιστα σε μία εταιρεία που έχει στο χέρι το σύνολο των κατοίκων του νομού. Αυτή και μόνο αυτή διαμορφώνει την τιμολογιακή πολιτική του ΧΥΤΑ.

Η είσοδος του ΧΥΤΑ Αμαρίου

Είναι λοιπόν προφανές ότι η μετατροπή σε ΦΟΔΣΑ και η συμμετοχή των δήμων της διαχειριστικής ενότητας κινδύνευε να ακυρώσει αυτό τον προσωπικό μηχανισμό. Αλλά και ο αποκλεισμός των άσχετων με τα απορρίμματα δραστηριοτήτων θα εμπόδιζε την μεταφορά πόρων από τα απορρίμματα σε άλλους τομείς σύμφωνα με την εξυπηρέτηση των προσωπικών στρατηγικών. Γι’ αυτό και η προσαρμογή στο καθεστώς των ΦΟΔΣΑ δεν έγινε ποτέ.

Η διαχείριση όμως του ΧΥΤΑ παραμένει μέχρι και σήμερα στην «ΑΜΑΡΙ» αγνοώντας προκλητικά και το θεσμικό πλαίσιο αλλά και την πραγματικότητα όπως έχει πλέον διαμορφωθεί: Ο ΕΣΔΑΚ από την αρχή του έτους 2011, με τροποποίηση της συστατικής του πράξης (αρ. αποφ. 24797, ΦΕΚ 2147/Β/31-12-10) λειτουργεί ως Φορέας Διαχείρισης Στερεών Αποβλήτων (ΦοΔΣΑ) στις ΠΕ Ηρακλείου, Ρεθύμνου και Λασιθίου. Η συμμετοχή μάλιστα αυτή και η αναγνώρισή του ως ΦΟΔΣΑ επισφραγίστηκε και με τις αποφάσεις των δημοτικών συμβουλίων του 2018, 2019 σχετικά με την συγκρότηση των ΦΟΔΣΑ του νησιού. (Σχετικά τιμολ. Πολιτ. ΕΣΔΑΚ ΑΔΑ ΩΦ5ΔΟΡ2Ω-3ΩΛ, πρακτικά ΔΣ Αμαρίου περί συμμετοχής σε ΦΟΔΣΑ ΑΔΑ ΩΑΩ7ΩΨΨ-79Κ και Ω9Α3ΩΨΨ-ΜΟΟ).

Ήδη από το 2014 και προκειμένου ο ΕΣΔΑΚ να προχωρήσει στην υλοποίηση του έργου για τον νέο ΧΥΤΥ Αμαρίου, με την 116/2014 απόφαση του ΔΣ Αμαρίου (ΑΔΑ ΝΜ4ΗΩΨΨ-ΞΒ7),ο ΧΥΤΑ έχει παραχωρηθεί στον ΕΣΔΑΚ, που όπως χαρακτηριστικά λέει το πρακτικό του ΔΣ Αμαρίου «είναι ο νόμιμος ΦΟΔΣΑ όλων των δήμων της ΠΕ».

Με βάση τα παραπάνω συμβαίνουν τα εξής αξιοπερίεργα και πρωτοφανή:

Η Αποκεντρωμένη διοίκηση να εγκρίνει την τιμολογιακή πολιτική του ΦΟΔΣΑ ΕΣΔΑΚ με την συμμετοχή των δήμων της ΠΕ Ρεθύμνου και ταυτόχρονα να εγκρίνει και τις Προγραμματικές Συμβάσεις της «ΑΜΑΡΙ» με τους ίδιους Δήμους. Η απόφαση μάλιστα απόρριψης της προσφυγής του Δήμου Άγιου Βασιλείου (ΑΔΑ ΨΥΩΤΟΡΙΘ-Γ41) θεωρεί την «ΑΜΑΡΙ ΑΕ ΟΤΑ» ντε φάκτο ΦΟΔΣΑ !!! Με άλλα λόγια αποδέχεται οι δήμοι της ΠΕ Ρεθύμνου να συμμετέχουν σε δύο ΦΟΔΣΑ, παρά το παράλογο της παραδοχής και την ρητή απαγόρευση του νόμου (4555/18 και άλλοι).

Ενώ ο ΧΥΤΑ ΑΜΑΡΙΟΥ ανήκει ήδη από το 2014 στον ΕΣΔΑΚ ο οποίος μάλιστα «τρέχει» και τα προγραμματισμένα έργα και χρεώνει με τις σχετικές εισφορές τους δήμους της ΠΕ, την ίδια στιγμή επί 6 χρόνια αρνείται ουσιαστικά να αναλάβει και την λειτουργία του ΧΥΤΑ και την τιμολογιακή του πολιτική (τιμολ. Πολιτική ΕΣΔΑΚ ΑΔΑ ΩΦ5ΔΟΡ2Ω-3ΩΛ) χωρίς καμιά απολύτως δικαιολογία.

Η «ΑΜΑΡΙ» συνεχίζει να διαχειρίζεται ένα ΧΥΤΑ που δεν της ανήκει (το μεγαλύτερο μέρος της έκτασης μάλιστα αγοράστηκε από τον ΕΣΔΑΚ όπως βεβαιώνει η απόφαση παραχώρησης του 2014 ΑΔΑ ΝΜ4ΗΩΨΨ-ΞΒ7). Θα μπορούσε βέβαια η «ΑΜΑΡΙ» να αναλάβει την λειτουργία του ΧΥΤΑ ως εργολάβος του ΕΣΔΑΚ (αυτός είναι ο ισχυρισμός της προέδρου της ΑΜΑΡΙ και εισηγήτριας στο ΔΣ Αμαρίου (ΑΔΑ ΩΑΩ7ΩΨΨ-79Κ) αυτό όμως δεν μπορεί παρά να γίνει ύστερα από κάποιο διαγωνισμό και σύμβαση ανάθεσης, που βεβαίως δεν υπάρχει. Είναι επίσης σαφές ότι ούτε και μετά από μια τέτοια ανάθεση ο εργολάβος δεν μπορεί να ασκεί αρμοδιότητες ΦΟΔΣΑ και πολύ περισσότερο να διαμορφώνει την τιμολογιακή πολιτική, να υπογράφει Προγραμματικές Συμβάσεις με τους δήμους κλπ. Σημαντικό επίσης είναι το γεγονός ότι ενώ δεν είναι ΦΟΔΣΑ εφαρμόζει έγγραφο της ΑΑΔΕ (ΑΔΑ ΨΞΒΒ46ΜΠ32-ΠΗΕ Δεκέμβριος 2019) προς τους ΦΟΔΣΑ για απαλλαγή από τον ΦΠΑ ενώ είναι Α.Ε. με εμπορικό και βιομηχανικό σκοπό.

ΤΙΜΟΛΟΓΙΑΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΑΙ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ

Το καθεστώς της αυθαιρεσίας  κορυφώνεται βέβαια στην διαμόρφωση της τιμολογιακής πολιτικής, όπου παραβιάζονται προκλητικά ΟΛΕΣ οι σχετικές προβλέψεις και διαδικασίες του ν 4555/18. Ενδεικτικά:

Tο  αρ. 237 παρ. 1 ορίζει ότι η τιμολογιακή πολιτική των ΦΟΔΣΑ καθορίζεται με σκοπό «γ) τη δημιουργία κινήτρων για τη μείωση του όγκου και της επικινδυνότητας των αποβλήτων».

Το ίδιο άρθρο στην παρ 2 ορίζει πως «Το ετήσιο κόστος διαχείρισης, σε επίπεδο διαχειριστικής ενότητας, καθορίζεται με απόφαση του διοικητικού συμβουλίου του ΦΟΔΣΑ και βάσει αυτού προσδιορίζεται σε ετήσια βάση το κόστος των υπηρεσιών που παρέχονται σε ευρώ/τόνο».

Σε αντίθεση με τα παραπάνω και όπως προκύπτει από τις Προγραμματικές Συμβάσεις και την σύγκρισή τους, η «ΑΜΑΡΙ» σε όλους τους μικρούς δήμους κοστολογεί «κατ’ αποκοπή» ανεβάζοντας το κόστος ανά τόνο στα ύψη (πχ στον Δήμο Αγίου Βασιλείου 34 ευρώ/τόνο) ενώ στον κεντρικό δήμο (Ρεθύμνου), που παρουσιάζει μεγάλη αύξηση του όγκου από χρόνο σε χρόνο χρεώνει σε ευρώ/τόνο (23 ευρώ) για να βγαίνει πάντα κερδισμένη.

Ενώ η παρ 3 του αρ 237 του 4555/18 προσδιορίζει με ακρίβεια τους παράγοντες διαμόρφωσης του κόστους λειτουργίας και σε αυτούς διακριτά περιλαμβάνει και τις αποσβέσεις και τα έξοδα μεταφροντίδας και τα αντισταθμιστικά, η προγραμματική σύμβαση που ουσιαστικά υποχρεώνει η «ΑΜΑΡΙ» τους περιφερειακούς δήμους να υπογράψουν ισχυρίζεται ότι οι δήμοι δεν καταβάλλουν τα έξοδα αποκατάστασης και μεταφροντίδας του ΧΥΤΑ, παρά την σχετική πρόβλεψη του ν 2940/2002!!!! Είναι χαρακτηριστικό ότι μόνο από την Προγραμματική Σύμβαση με τον Δήμο Ρεθύμνου απουσιάζει ο όρος αυτός και ο προφανής λόγος είναι ότι η Προγραμματική αυτή, λόγω οικονομικού ύψους έπρεπε να ελεγχθεί από το Ελεγκτικό Συνέδριο και αντιλαμβάνονται ότι ήταν εξαιρετικά δύσκολο να γίνει αποδεκτός. (Εδώ αξίζει να αναφερθεί κανείς στην εξαπάτηση του Ελεγκτικού Συνεδρίου όσον αφορά την έγκριση της Προγραμματικής Σύμβασης του Δήμου Ρεθύμνου, που βάζει ως όρο η «ΑΜΑΡΙ Α.Ε. ΟΤΑ» εκ του νόμου να μπορεί να υπογράφει τέτοιες συμβάσεις).

Παρά το γεγονός ότι ο όρος αυτός είναι εξόφθαλμα παράνομος και καταχρηστικός έχει μεγάλη σημασία για την ΑΜΑΡΙ να μπει. Ο λόγος είναι ότι ενώ στην πραγματικότητα εισπράττει και με το παραπάνω και τα έξοδα μεταφροντίδας και αποκατάστασης αλλά τα χρήματα αυτά διασπαθίζονται σε άσχετους με τα απορρίμματα τομείς. Στη συνέχεια, όταν προκύπτουν έξοδα αποκατάστασης κλπ προσφεύγουν στον Περιφερειάρχη, που πατώντας σε αυτές τις «πέτσινες δηλώσεις» εξασφαλίζει την εκ νέου χρηματοδότηση των έργων αποκατάστασης μέσω του νόμιμου όπως λένε ΦΟΔΣΑ, τον ΕΣΔΑΚ. (Η «ΑΜΑΡΙ ΑΕ ΟΤΑ» δεν μπορεί να χρηματοδοτηθεί και συνεπώς εδώ είναι νόμιμοι).

Ενώ το άρθρο 239 του 4555/18 εξασφαλίζει πλήρως τις απαιτήσεις των ΦΟΔΣΑ έναντι των δήμων μελών τους (παρακράτηση των οφειλών από τους παρόχους ηλεκτρικής ενέργειας, έναντι των ανταποδοτικών, παρακράτηση έναντι των ΚΑΠ) και καμιά πρόβλεψη δεν υπάρχει για αποκλεισμό δήμου από τον ΧΥΤΑ λόγω χρεών, η ΑΜΑΡΙ, έχοντας συνείδηση ότι αφού δεν είναι ΦΟΔΣΑ δεν υπόκειται σε αυτές τις προβλέψεις καταφεύγει με τις Προγραμματικές Συμβάσεις στο μέτρο του αποκλεισμού των δήμων από τον ΧΥΤΑ λόγω χρεών, δημιουργώντας σε περίπτωση προβλήματος, τεράστιους κινδύνους για την δημόσια υγεία!!!

Προφανές είναι επίσης ότι παραβιάζονται όλες οι διαδικασίες δημοσιότητας και τεκμηρίωσης της τιμολογιακής πολιτικής. Συγκεκριμένα:

Η παρ. 6 του άρθρου. 237 του 4555/18 «Οι ΦΟΔΣΑ, καθώς και οι δήμοι στις περιπτώσεις του άρθρου 226 του παρόντος, δημοσιοποιούν υποχρεωτικά το ετήσιο κόστος διαχείρισης και ενημερώνουν τους πολίτες για τις παρεχόμενες υπηρεσίες και το κόστος τους».

Η παρ. 1 του άρθρου 239 «…Η απόφαση καθορισμού του ετήσιου κόστους διαχείρισης και της εισφοράς ή του τέλους των Ο.Τ.Α., κοινοποιείται στα δημοτικά συμβούλια μέχρι το τέλος του μηνός Αυγούστου κάθε έτους, ώστε να συμπεριληφθεί στους προϋπολογισμούς των Ο.Τ.Α».

Η παρ. 2 του άρθρου 242 «Μέχρι την 31η Ιανουαρίου κάθε έτους αποστέλλεται από τον Πρόεδρο του Δ.Σ. του ΦΟΔΣΑ στα δημοτικά συμβούλια των δήμων – μελών του ΦΟΔΣΑ ο ετήσιος απολογισμός και προγραμματισμός της επόμενης χρονιάς…».

Το αρ. 244 μάλιστα επισημαίνει την μεγάλη βαρύτητα των σχετικών παραλήψεων, αμελειών και παραβιάσεων της νομοθεσίας. Κι επειδή οι αλλαγές στην νομοθεσία γίνονται συχνά άλλοθι από τους ελεγκτικούς μηχανισμούς για να δίνουν άφεση αμαρτιών επισημαίνουμε ότι όλα τα παραπάνω ισχύουν και μετά την ΚΥΑ 34606/930/15-4-19 ΦΕΚ 1277, που μάλιστα ρητά συμπεριλαμβάνει τους ΦΟΔΣΑ της Κρήτης (αρ1 παρ 2).

Αποτέλεσμα όλων αυτών είναι η μεγάλη αφαίμαξη των δημοτών της διαχειριστικής ενότητας αλλά και των δημόσιων πόρων και με την δικαιολογία της διαχείρισης των απορριμμάτων η απόσπαση πολύ σημαντικών πόρων σε άσχετους τομείς και με αφετηρία τις προσωπικές στρατηγικές και τις πελατειακές σχέσεις του εκάστοτε δημάρχου.

Ενδεικτικά:

Ενώ μοναδικό έσοδο της «ΑΜΑΡΙ» ήταν η πληρωμή από τους δήμους  για το έργο της εναπόθεσης των απορριμμάτων μέσω ιδιωτικών συμφωνητικών, την τριετία 2008/2009/2010 αφαιρέθηκε περί το 70% των εσόδων (1.750.000 ευρώ) για να χρηματοδοτηθεί η κατασκευή του αγροτοτουριστικού καταλύματος ΠΑΝΑΚΡΟΝ, η μοναδική χρησιμότητα του οποίου ήταν οι σαμπάνιες, οι δημόσιες σχέσεις και τα ρουσφέτια του τότε δημάρχου. Για πολλά χρόνια η «ΑΜΑΡΙ» χρηματοδότησε (πάντα από τα ανταποδοτικά) τη ζημιογόνα λειτουργία του μέχρι που οδηγήθηκε στην απαξίωση και το κλείσιμο.

Το μεγαλύτερο μέρος του προσωπικού της «ΑΜΑΡΙ» (κανένας δεν έχει προσληφθεί μέσω ΑΣΕΠ) δεν απασχολείται στην «ΑΜΑΡΙ».

Ο Δήμος Αμαρίου είναι ο μόνος ίσως δήμος στην επικράτεια που εισπράττει ανταποδοτικά μόνο για τον ηλεκτροφωτισμό και το νερό, όχι όμως για την καθαριότητα κι αυτό όχι γιατί η δημοτική αρχή πέτυχε την χρηματοδότηση της υπηρεσίας από το κράτος αλλά γιατί φορτώνει τα κόστη αυτά στους δημότες των άλλων δήμων της ΠΕ Ρεθύμνου.

Με δεδομένο ότι η «ΑΜΑΡΙ» δεν έχει δημιουργήσει αποθεματικό για το κόστος  αποκατάστασης και μεταφροντίδας του ΧΥΤΑ, υπολογίζεται ότι για την διαχείριση των απορριμμάτων διατίθενται λίγο πάνω από το 40% των ετήσιων εσόδων της. Τα υπόλοιπα διοχετεύονται σε δαπάνες για αλλότριους σκοπούς και κυρίως με πελατειακά και ρουσφετολογικά κριτήρια. Υπάρχει πληροφορία ότι ακόμη και τα μπετά ιδιωτικής κατοικίας χρηματοδοτήθηκαν από την «ΑΜΑΡΙ» .

ΤΟ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ ΕΙΝΑΙ ΟΤΙ ΒΡΙΣΚΟΜΑΣΤΕ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΕ ΕΝΑ ΚΑΘΕΣΤΩΣ ΠΛΗΡΟΥΣ ΑΥΘΑΙΡΕΣΙΑΣ  ΠΟΥ ΑΣΥΣΤΟΛΛΑ ΔΙΑΣΠΑΘΙΖΕΙ ΤΟΥΣ ΠΟΡΟΥΣ ΤΩΝ ΑΝΤΑΠΟΔΟΤΙΚΩΝ

Είναι προφανές ότι ο δήμαρχος Αμαρίου έχει κάθε λόγο να υπερασπίζεται αυτό το καθεστώς αυθαιρεσίας και αδιαφάνειας επειδή του εξασφαλίζει την επανεκλογή του όμως για την λειτουργία του «συστήματος» χρειάζεται και η συμβολή πολλών άλλων. Οι δήμαρχοι της ΠΕ Ρεθύμνου, όσοι από αυτούς έχουν καταλάβει τι γίνεται, απ’ ότι φαίνεται κάνουν πλάτες σε αυτό το σύστημα.

Ερωτηματικά υπάρχουν όμως και για την στάση της Αποκεντρωμένης Διοίκησης Κρήτης. Ενώ γνωρίζει το νομικό καθεστώς που διέπει την «ΑΜΑΡΙ Α.Ε.» (δεν την εποπτεύει και δεν ελέγχει την νομιμότητα των αποφάσεων της), παρεμβαίνει στις παρανομίες του δημάρχου όταν αναρμοδίως της ζητείται και παίρνει θέση τελευταία.

Το σκεπτικό της απόρριψης της προσφυγής δημοτικών συμβούλων από τον Δήμο Αγίου Βασιλείου είναι παιδαριώδες και απαράδεκτο. Επικαλείται την ακύρωση της διαπιστωτικής πράξης της συντονίστριας ενώ και πριν την διαπιστωτική πράξη ο ΦΟΔΣΑ της ΠΕ Ρεθύμνου ήταν ο ΕΣΔΑΚ και η «ΑΜΑΡΙ», η οποία, μη έχοντας ούτε την κυριότητα του ΧΥΤΑ, δεν είχε καμιά νόμιμη εμπλοκή. Και δεν φτάνει αυτό, αλλά κινείται φαίνεται στη λογική της συνένωσης του ΕΣΔΑΚ με την «ΑΜΑΡΙ» η οποία όμως δεν προκύπτει από πουθενά. Είναι επίσης χαρακτηριστικό ότι προκλητικά αποφεύγει να τοποθετηθεί στο πλήθος από κραυγαλέα θέματα που καταγγέλλονται σχετικά με την τιμολογιακή πολιτική της προγραμματικής σύμβασης.

Αυτό όμως που δεν έχει προηγούμενο είναι η παρέμβαση της Αποκεντρωμένης Διοίκησης στα της διοίκησης της ΑΜΑΡΙ όσον αφορά τη σύνθεση του Δ.Σ. το οποίο κατά τη γνώμη μου δεν οφείλεται στην ανεπάρκεια της αρμόδιας προϊσταμένης του Ρεθύμνου. Το συγκεκριμένο έγγραφο έδινε εντολή για σύνθεση του Δ.Σ. με βάση το άρθρο 266 του 3463/2006 από το Δημοτικό Συμβούλιο ενώ η «ΑΜΑΡΙ» είναι του άρθρου 265.

Με αφορμή αυτή την παρέμβαση, ως δημοτικός σύμβουλος, έστειλα επιστολή στην συντονίστρια της Αποκεντρωμένης Διοίκησης Κρήτης, κυρία Μαρία Κοζυράκη, βάζοντας διάφορα ερωτήματα για τη νομική φύση της «ΑΜΑΡΙ ΑΕ ΟΤΑ». Ένα από τα ερωτήματα ήταν τι είναι τελικά νόμιμο: Το έγγραφο για σύνθεση με βάση το 266, ή  το καταστατικό της εταιρίας που μιλά για εκλογή από τη Γενική Συνέλευση με βάση το άρθρο 265 του 3463/2006. Η «απάντηση» που έλαβα δεν έδινε καμιά απάντηση στα ερωτήματα μου αλλά γενικότητες για το καθεστώς που διέπει τη λειτουργία όλων των Α.Ε.. Φαίνεται επομένως ότι η Αποκεντρωμένη Διοίκηση ξέρει καλά την κατάσταση αλλά, είτε δεν θέλει να βγάλει τα κάστανα απ’ τη φωτιά, είτε την κρατούν από κάπου και δεν το κάνει.

Τέλος, θέλω να αναφέρω ότι υπήρξα πρόεδρος της εταιρίας την τετραετία 2011-2014. Υπήρχε απόφαση από το 2010, μετά από καταγγελία δημοτικού συμβούλου από τον τότε γενικό γραμματέα της αποκεντρωμένης κ. Καρούτζο για έλεγχο της εταιρίας ο οποίος δεν έγινε ποτέ, λόγω μη αρμοδιότητας των επιθεωρητών του Υπουργείου Οικονομικών όπως με είχαν ενημερώσει τότε. Τότε ήταν που κατάλαβα και εγώ τη νομική φύση της εταιρίας. Έχοντας διαπιστώσει διάφορες σοβαρές ατασθαλίες και παράνομες αποφάσεις, πρότεινα ως πρόεδρος στη Γενική Συνέλευση να γίνει καθολικός έλεγχος από ορκωτούς λογιστές. Η Γ.Σ. με εξουσιοδότησε να πάρω προσφορές και να υπογράψω σύμβαση με ορκωτούς λογιστές όπως και έκανα. Εκείνη την περίοδο και ενώ είχε χάσει η δημοτική παράταξή μου τις εκλογές, έγινε αλλαγή στη διοίκηση μετά από έκτακτη γεν .συνέλευση. Η νέα διοίκηση με απόφαση της έκτακτης Γ.Σ., ακύρωσε τη σύμβαση με τους ορκωτούς λογιστές χωρίς να έχει αυτό το δικαίωμα από το νόμο .Θα μπορούσε να το κάνει μόνο αν δεν είχαν τηρηθεί οι νόμιμες διαδικασίες και μόνο στα ελληνικά δικαστήρια. Η πράξη αυτή έγινε για να μην ελεγχθούν οι πολιτικοί φίλοι του νεοεκλεγέντος δημάρχου, που στη συνέχεια ζήτησε από την Αποκεντρωμένη Διοίκηση να διατάξει έλεγχο από τους οικονομικούς επιθεωρητές του Υπ. Οικονομικών για τα μάτια του κόσμου αφού ήξερε εκ των προτέρων ότι δεν θα γίνει ποτέ λόγω μη αρμοδιότητας του Υπ. Οικονομικών σε Α.Ε. ΟΤΑ αυτής της κατηγορίας.

Το ερώτημα λοιπόν που τίθεται είναι: Υπάρχει ελληνικός ελεγκτικός μηχανισμός για να εφαρμοστεί επιτέλους το θεσμικό πλαίσιο;».

ΜΑΡΚΙΔΗΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ

Δημοτικός Σύμβουλος του Δήμου Αμαρίου.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Font Resize