Toν τίτλο του Δελτίου Τύπου θα μπορούσες να τον πεις και παραπλανητικό: «Κοντά στους πιλότους των ελικοπτέρων πυρόσβεσης ο Νίκος Χαρδαλιάς». Παραπλανητικό γιατί η είδηση δεν ήταν η επίσκεψη του Χαρδαλιά στη βάση των πυροσβεστικών ελικοπτέρων στη Δεκέλεια, αλλά η παρέα που είχε κατά την επίσκεψη.

Αντιγράφουμε από το χτεσινό Δελτίο Τύπου της Πολιτικής Προστασίας:

«Στην Αεροπορική Βάση Δεκέλειας μετέβη σήμερα ο Υφυπουργός Πολιτικής Προστασίας και Διαχείρισης Κρίσεων, Νίκος Χαρδαλιάς, μαζί με τον Πρέσβυ των ΗΠΑ στη χώρα μας, Geoffrey Pyatt, όπου από κοινού ευχαρίστησαν θερμά τους πιλότους των ελικοπτέρων Erickson S-64 και Bell 214 για την προσφορά τους στο έργο της αεροπυρόσβεσης.

Τόσο ο Νίκος Χαρδαλιάς όσο και ο Geoffrey Pyatt είχαν την ευκαιρία να συνομιλήσουν με τα πληρώματα των ελικοπτέρων και να τους εκφράσουν το θαυμασμό τους για το δύσκολο έργο που επιτελούν, καθώς και την αμέριστη ευγνωμοσύνη τους για την αφοσίωσή τους στο καθήκον και την αυταπάρνηση με την οποία καθημερινά δίνουν τη μάχη της αεροπυρόσβεσης».

Πόσο συνηθισμένο είναι, ο πρέσβυς μιας ξένης χώρας να επισκέπτεται μια στρατιωτική βάση που εμπλέκεται στη δασοπυρόσβεση, για να ευχαριστήσει τα πληρώματα των εναέριων μέσων πυρόσβεσης για το έργο τους; Αυτό το κάνουν συνήθως μέλη της κυβέρνησης, αρχηγοί και στελέχη κοινοβουλευτικών κομμάτων, παράγοντες «της δημόσιας ζωής», γενικώς αυτοί που εμφανίζονται να εκπροσωπούν την «κοινή γνώμη» ή τμήματά της. Οχι πρέσβεις ξένων χωρών. Αυτοί το πολύ να εμφανιστούν κάπου όπου συμμετέχουν και άνθρωποι που ήλθαν από τη χώρα τους για να βοηθήσουν. Τέτοιο θέμα, όμως, δεν υφίσταται. Δεν ήρθαν αμερικανοί πυροσβέστες ή πιλότοι για να βοηθήσουν στην πυρόσβεση, ούτε εμπλέκονται με τον ένα ή τον άλλο τρόπο οι ΗΠΑ σ’ αυτή τη διαδικασία. Και δεν είναι τυχαίο ότι κανένας πρέσβης χώρας που έστειλε βοήθεια, σε μέσα και πυροσβέστες, δεν εμφανίστηκε σε αντίστοιχη φιέστα.

Ο Πάιατ εμφανίστηκε σαν υπερκυβερνήτης για να ευχαριστήσει τα πληρώματα! Χωρίς ίχνος διπλωματικού τακτ. Πέρα απ’ αυτό, όμως, είναι χαρακτηριστική η κατακλείδα του Δελτίου Τύπου που εξεδόθη με εντολή Χαρδαλιά (οι εμφάσεις στο πρωτότυπο):

«Σημειώνεται ότι τα ελικόπτερα Erickson S-64 και Bell 214 είναι αμερικανικής κατασκευής, ενώ από πλευράς ΗΠΑ, διετέθη στη χώρα μας ένα P-8 αναγνωριστικό αεροσκάφος για παροχή συνδρομής κατά τις πρόσφατες πυρκαγιές που έπληξαν τη χώρα. Με την ευκαιρία αυτή, ο Νίκος Χαρδαλιάς ευχαρίστησε θερμά τον Πρέσβυ των ΗΠΑ για την έμπρακτη βοήθεια προς την Ελλάδα για την αντιμετώπιση των πυρκαγιών, ενώ συζητήθηκε η περαιτέρω ενίσχυση της συνεργασίας μεταξύ των δύο χωρών σε ζητήματα αντιμετώπισης δασικών πυρκαγιών και γενικότερα, διαχείρισης εκτάκτων αναγκών».

Επειδή στα ελληνικά αστικά ΜΜΕ γίνεται κατά κόρον λόγος για τα ρωσικά αεροπλάνα πυρόσβεσης (τους έχουν βάλει και ταμπέλες: «το θηριώδες Μπέριεφ», «το γιγαντιαίο ιπτάμενο τάνκερ Ιλιούσιν»), οι Αμερικάνοι θέλουν να γυρίσουν το παιχνίδι. Ηδη, παπαγαλάκια του ρεπορτάζ μπάτσων και καταστολής έγιναν… ειδικοί και στα θέματα της δασοπυρόσβεσης. Γράφουν ότι τα ρωσικά εναέρια μέσα είναι άχρηστα για την Ελλάδα, ότι τα «Ιλιούσιν» ρίχνουν νερό από ψηλά, που εξατμίζεται προτού φτάσει στο έδαφος, ότι ένα «Ιλιούσιν» παραλίγο να προκαλέσει αεροπορική τραγωδία και άλλα τέτοια, εμφανώς κατευθυνόμενα από την αμερικάνικη προπαγάνδα, η οποία –ως γνωστόν- είναι γερά εγκατεστημένη στο υπουργείο Μπάτσων και Καταστολής (επίσημη ονομασία: Προστασίας του Πολίτη). Προφανώς, οι Αμερικάνοι θέλουν να πάρουν «όλο το χαρτί» στις παραγγελίες νέων εναέριων πυροσβεστικών μέσων, αν και όταν τις κάνει η ελληνική κυβέρνηση. Και κυρίως δε θέλουν να αποδώσει έστω και ελάχιστα η «διπλωματία των πυρκαγιών» από πλευράς Ρωσίας.

Ο Χαρδαλιάς, όταν είδε ότι τα μυξοκλάματα on camera περισσότερο εξόργισαν τον κόσμο παρά τον έκαναν συμπαθή, όταν διαπίστωσε ότι και κατά τη διάρκεια της σύντομης νοσηλείας του συνεχίστηκαν οι εκδηλώσεις οργής εναντίον του, έκανε το αποφασιστικό βήμα, αναζητώντας προστασία κάτω από τα φτερά του αμερικανικού φαλακροκόρακα. Η κοινή εμφάνισή του με τον Πάιατ στη Δεκέλεια και η στάση του εν είδει delivery boy της αμερικάνικης πολιτικής, θεωρεί πως είναι το «χαρτί» που θα τον κρατήσει στην κυβέρνηση Μητσοτάκη. «Το κάνει χρόνια ο Χρυσοχοΐδης –και όχι μόνο-, γιατί όχι και εγώ;»…