Τελευταία Νέα

Ηλίας Μόσιαλος – Έχουμε ήδη τετραψήφιο αριθμό κρουσμάτων – Το καλοκαίρι ύφεση του κορονοϊού, αν έχουμε δύο εμβόλια

Ο Ηλίας Μόσιαλος μιλά στο iefimerida.gr: Έτσι θα νικήσουμε τον κορωνοϊό -Φωτογραφία: Intimenews/ΛΙΑΚΟΣ ΓΙΑΝΝΗΣ

Πότε θα τελειώσει ο εφιάλτης του κορωνοϊού; Πώς θα τον νικήσουμε; Είναι επαρκή τα μέτρα που πήρε η κυβέρνηση; Τι πήγε λάθος στο δεύτερο κύμα της πανδημίας; Πόσο κοντά είμαστε σε εμβόλιο; Ο Ηλίας Μόσιαλος, μιλά στο iefimerida.gr και απαντά σε όλα τα καυτά ερωτήματα για τον κορωνοϊό.

Μετά το εφιαλτικό ρεκόρ των 935 κρουσμάτων στη χώρα που ανακοίνωσε ο ΕΟΔΥ την Παρασκευή, είμαστε μια ανάσα από τετραψήφιο αριθμό κρουσμάτων στην Ελλάδα. Ο καθηγητής του LSE Ηλίας Μόσιαλος, τονίζει ωστόσο ότι έχουμε ήδη μπει σε τετραψήφιο αριθμό, επειδή δεν καταγράφονται όλα τα κρούσματα.

«Αλλά, τετραψήφιος αριθμός είναι και το 1.000 και το 9.999 (…). Ο στόχος είναι να κρατήσουμε τον τετραψήφιο αριθμό στα χαμηλότερα επίπεδα αυτού του μεγάλου εύρους» υπογραμμίζει με νόημα. Διαφωνεί επίσης με προτάσεις για καθολικό lockdown εάν φτάσουμε τα 2000 κρούσματα και απομόνωση των άνω των 65 ετών.

Ο κ. Μόσιαλος εξηγεί τι πήγε λάθος στη δεύτερη φάση της πανδημίας, λέγοντας πως έπρεπε να υπήρχε σαφέστερο επικοινωνιακό πρόγραμμα μετά την άρση του lockdown, παρατηρεί ότι, για παράδειγμα, θα έπρεπε να είχαν αποφευχθεί τα πισωγυρίσματα στην εφαρμογή της μάσκας στα πολυκαταστήματα, οι δημόσιες συμπεριφορές που ήταν ασύμβατες με τις συστάσεις της πολιτείας, η μη ενιαία εφαρμογή των μέτρων σε όλους τους χώρους και η πολυφωνία των υπουργών για πιθανό καθολικό νέο lockdown.

Ο καθηγητής του LSE επαναλαμβάνει την πρότασή του για αλλαγή του τρόπου ανακοίνωσης των κρουσμάτων και σημειώνει ότι πρέπει να προσανατολιστούμε στο συχνότερο μοριακό έλεγχο -ακόμη και σε εβδομαδιαία βάση- των εργαζόμενων, και δειγματοληπτικά και των διαβιούντων σε κλειστούς χώρους.

Ο κ. Μόσιαλος εμφανίζεται αισιόδοξος ότι θα νικήσουμε την πανδημία αλλά υπογραμμίζει ότι η διαχείρισή της δεν είναι αγώνας σπριντ, είναι μαραθώνιος. Επισημαίνει ότι τα νέα μέτρα που εξήγγειλε ο πρωθυπουργός ανταποκρίνονται στη σημερινή φάση της πανδημίας «αλλά πρέπει να εξελίσσονται με βάση την πιο ακριβή καταγραφή των κρουσμάτων, την πίεση στο σύστημα υγείας και έρευνες με τυχαία δειγματοληψία. Και επίσης να υπάρχει μεγαλύτερη έμφαση στην τηλεργασία, στα μέσα μαζικής μεταφοράς, και ιδιαίτερη προσοχή στους ευπαθείς και τους ευάλωτους και προσοχή για να μη γίνει διασπορά στα νοσοκομεία και τους κλειστούς χώρους».

Αναλυτικά η συνέντευξη του Ηλία Μόσιαλου στο iefimerida.gr.
Η Ελλάδα δοκιμάζεται σκληρά στο δεύτερο κύμα της πανδημίας. Τι φταίει και τα κρούσματα εκτινάσσονται;
Είναι εύκολο να βρίσκουμε λάθη και παραλείψεις, ιδίως σε μια χώρα που δεν έχει το σύστημα υγείας της Γερμανίας, την πολιτική προστασία της Γαλλίας ή της Ιαπωνίας, τους θεσμούς της Σουηδίας ή της Νορβηγίας, την επάρκεια του συστήματος δημόσιας υγείας του Καναδά ή της Αυστραλίας, την τεχνολογική επάρκεια της Κορέας ή της Ολλανδίας.

Η διαχείριση μιας πανδημίας έχει διαφορετικές φάσεις. Σε μια χώρα σαν τη δική μας με τις γνωστές θεσμικές και υγειονομικές υστερήσεις, στην αρχή θέλει πιο αυστηρή προσέγγιση για να δοθεί χρόνος προετοιμασίας στο σύστημα υγείας και στους άλλους φορείς. Αυτό είναι και το στάδιο της σωστής ενημέρωσης των πολιτών. Μετά όμως χρειάζονται σαφείς οδηγίες γιατί δεν πρέπει να υπάρξει πλήρης χαλάρωση. Χρειάζεται ετοιμότητα και προσεκτικά βήματα, για να μην γίνουν αποσπασματικές κινήσεις.

Μπορούμε να κάνουμε πολλές παρατηρήσεις για το πως φτάσαμε σε αυτή την αυξητική τάση. Αλλά ας μείνουμε στο ότι υπάρχει πλέον εκτενής διασπορά στην κοινότητα αλλά παράλληλα γίνονται και πολύ περισσότερα τεστ. Έχουμε όμως πλέον και μεγαλύτερο αριθμό εισαγωγών στα νοσοκομεία. Εκεί κυρίως εστιάζεται το πρόβλημα, και όχι μόνο στον αριθμό των θετικών τεστ.

Είμαστε πολύ κοντά στα 1.000 κρούσματα ημερησίως. Περιμένετε τετραψήφιο αριθμό θυμάτων, όπως προβλέπουν συνάδελφοί σας; Και πότε;
Τετραψήφιος είναι ήδη, για να είμαστε ειλικρινείς, γιατί δεν καταγράφονται όλα τα κρούσματα. Δηλαδή, δεν καταγράφεται η πλειοψηφία των ασυμπτωματικών, όπως επίσης και πολλών που εμφανίζουν πολύ ήπια συμπτώματα. Αυτοί συνήθως δεν προσέρχονται στις υπηρεσίες υγείας για να κάνουν τεστ. Αλλά, τετραψήφιος αριθμός είναι και το 1000 και το 9999. Με ρωτάτε τι περιμένω εγώ, αλλά προτιμώ να μιλήσω για τους στόχους των παρεμβάσεων. Επομένως τι επιδιώκουμε εδώ; Ο στόχος είναι να κρατήσουμε τον τετραψήφιο αριθμό στα χαμηλότερα επίπεδα αυτού του μεγάλου εύρους.

Είναι εύκολο να πετάμε νούμερα για να προσελκύσουμε την προσοχή των πολιτών. Το δύσκολο είναι να κάνουμε προτάσεις για να κρατήσουμε τον αριθμό των κρουσμάτων όσο το δυνατόν μικρότερο.

Επομένως μην περιμένετε δυσοίωνες προβλέψεις από εμένα. Δεν θα πω ούτε ότι θα έχουμε χιλιάδες νεκρούς, ούτε ότι θα έχουμε δεκάδες χιλιάδες κρούσματα, ούτε ότι δεν θα κάνουμε Χριστούγεννα. Αυτά είναι εύκολα να τα λέμε. Το δύσκολο είναι να προτείνεις αλλά και να υλοποιείς προτάσεις έτσι ώστε αυτά να μην συμβούν. Η διαχείριση της πανδημίας, σε αυτή την αυξητική φάση των κρουσμάτων, θα είναι πιο επιτυχημένη μόνο εάν καταφέρουμε να ενημερώσουμε επαρκώς όλους τους πολίτες, μειώσουμε το ρίσκο στις μεταφορές και στους εργασιακούς χώρους και προστατεύσουμε όλες τις ευάλωτες ομάδες.

Τι εννοείτε λέγοντας «όλες»;
Συχνά όταν σκεφτόμαστε τους πιο ευάλωτους απέναντι στον κορωνοϊό, ασυναίσθητα περιορίζουμε τη σκέψη μας. Η κοινή θεώρηση είναι πως ευάλωτοι είναι μόνο οι ηλικιωμένοι και όσοι πάσχουν από συγκεκριμένες ασθένειες: αυτές που συνηθίσαμε να αποκαλούμε ‘υποκείμενα νοσήματα’. Αλλά, υπάρχουν και πιο ευάλωτες υποομάδες μεταξύ των ηλικιωμένων. Αυτοί που ζουν στους οίκους ευγηρίας είναι δυνητικά πιο εκτεθειμένοι στη διασπορά του ιού από τους ηλικιωμένους που μένουν μόνοι τους.

Αντίστοιχα, σε ένα άλλο επίπεδο, έχουμε τους ανθρώπους που ζουν σε περιορισμένο χώρο ή είναι έγκλειστοι. Αναφέρομαι στις υποομάδες των ευπαθών με χρόνια νοσήματα που ζουν στις δομές μεταναστών ή στις φυλακές, ανάμεσα σε μη-ευπαθείς ανθρώπους. Όλοι είναι περιορισμένοι, όλοι απειλούνται πιο πολύ από μια εστία διάδοσης του ιού, αλλά δεν είναι όλοι το ίδιο ευπαθείς. Και προφανώς και οι άστεγοι και οι Ρομά ανήκουν λόγω του τρόπου διαβίωσής τους στις δυνητικά πιο ευάλωτες ομάδες.

Πρέπει δηλαδή να συνυπολογίσουμε όλες τις πιθανές υποομάδες που πρέπει να προστατευθούν. Και εδώ χρειάζονται ειδικές και πιο συγκεκριμένες παρεμβάσεις και οδηγίες. Οι πιο ευπαθείς ανάμεσα στους ευάλωτους δεν φτάνει να προσέχουν οι ίδιοι· πρέπει και να προστατευθούν από τους λιγότερο ευπαθείς. Πρέπει λοιπόν να ελέγχονται ενδελεχώς εγκαταστάσεις, όπως οι φυλακές ή οι δομές μεταναστών. Πρέπει δηλαδή να προσανατολιστούμε στο συχνότερο μοριακό έλεγχο -ακόμη και σε εβδομαδιαία βάση- των εργαζόμενων, και δειγματοληπτικά και των διαβιούντων σε κλειστούς χώρους.

Πιο συγκεκριμένα στις φυλακές, ενδείκνυται να διαχωριστούν οι ευπαθείς κρατούμενοι από τους μη ευπαθείς, όπου αυτό είναι εφικτό. Αλλά, εάν υπάρχει δυνατότητα να γίνεται και εβδομαδιαίος μοριακός έλεγχος και στο προσωπικό στους οίκους ευγηρίας. Θα πρέπει επίσης να υπάρξουν ειδικές παρεμβάσεις για τους άστεγους σε συνεργασία με την τοπική αυτοδιοίκηση.

Θεωρώ πως πρέπει να προσεγγίσουμε τους μετανάστες και τους Ρομά με τους δικούς τους κώδικες. Και στις δύο περιπτώσεις, ενδείκνυται να έχουμε συμμετοχή γιατρών και υγειονομικών που προέρχονται από αυτές τις κοινότητες, και στην ενημέρωση αλλά και στα προληπτικά προγράμματα ελέγχου τους.

Πρόσφατα δημοσιεύματα αναφέρονται σε καθολικό lockdown εάν φτάσουμε τα 2000 κρούσματα και απομόνωση των άνω των 65. Τι λέτε για αυτό;
Δεν θα πρέπει -κατά τη γνώμη μου να παρθούν αποφάσεις που επηρεάζουν πολυδιάστατα τη χώρα, με μονοδιάστατη λογική, δηλαδή -εν προκειμένω- με βάση μόνο τον αριθμό των κρουσμάτων. Τι εννοώ; Εννοώ πως είναι πιο σημαντικό το πού και το σε ποια ηλικιακή ομάδα συγκεντρώνονται τα κρούσματα. Είναι ακόμα πιο σημαντικό εάν υπάρχει διασπορά στους ευάλωτους συμπολίτες μας. Δηλαδή εάν η αυξητική τάση μεταφράζεται σε εισαγωγές και σε μελλοντική πίεση στο σύστημα υγείας.

Επιπλέον, στο θέμα της απομόνωσης των ηλικιωμένων θα διαφωνήσω. Οι ευάλωτες ομάδες απαρτίζουν το 30% του πληθυσμού. Δεν είναι όλοι ηλικιωμένοι. Επίσης, οι ευάλωτοι συγκατοικούν με μη ευάλωτους. Θα είναι λάθος λοιπόν να δοθεί η εντύπωση ότι με περιορισμό στο σπίτι των άνω των 65 θα λυθεί το πρόβλημα. Το πρόβλημα θα περιοριστεί μόνο εάν προσέχουμε όλοι, αν τηρούμε αυτά που πρέπει και που έχουμε συζητήσει μέχρι τώρα.

Οπότε, αντιπροτείνετε προσαρμογή των μέτρων μετά από ποιοτική ανάλυση των κρουσμάτων, αν καταλαβαίνω καλά. Να μείνουμε όμως λίγο στην ανάλυση, γιατί πρόσφατα προτείνατε να αλλάξει και ο τρόπος ανακοίνωσης των κρουσμάτων. Θέλετε να το εξηγήσετε;
Η πάγια θέση μου για κάθε έκφανση τόσο της πολιτικής αλλά και της δημόσιας υγείας είναι η διαφάνεια. Ζούμε μια πανδημία ασύγχρονη ανά κράτος. Στο επίπεδο της παγκόσμιας επιδημιολογικής ανάλυσης χρειάζεται να έχουμε κοινούς παρονομαστές. Για αυτό και σε εθνικό επίπεδο πρέπει να κάνουμε αναφορές των ημερησίων κρουσμάτων, εισαγωγών και θανάτων. Επιπλέον, να αναφέρεται όχι μόνο ο αριθμός των ανθρώπων που βρίσκονται διασωληνωμένοι στις ΜΕΘ, αλλά και ο αριθμός των νοσηλευόμενων στα νοσοκομεία, με βάση τη βαρύτητα των περιστατικών (δηλαδή, μέτρια, βαριά, κρίσιμη).

Αντίστοιχα, μπορούμε να κάνουμε καλύτερη καταγραφή και αναφορά του αριθμού των γρήγορων, των μοριακών τεστ και των τεστ αντισωμάτων. Για αυτό πρότεινα να γίνεται η ανακοίνωση των επιβεβαιωμένων κρουσμάτων καθημερινά με βάση την ημέρα της δειγματοληψίας, έτσι ώστε να έχουμε καλύτερη καταγραφή των αυξητικών τάσεων. Επιπλέον, να ανακοινώνεται ο αριθμός και το είδος των τεστ που διενεργούνται, και τα θετικά και τα αρνητικά, και από δημόσια και από ιδιωτικά εργαστήρια, με βάση την ημέρα λήψης των δειγμάτων για να συσχετίζεται ο αριθμός των κρουσμάτων με την αύξηση ή τη μείωση του αριθμού των τεστ. Επίσης, να ανακοινώνονται όπως και στις άλλες χώρες τα ποσοστά θετικότητας στα τεστ ανά ηλικιακά γκρουπ.

Η τωρινή προσέγγιση είναι πως τα γρήγορα τεστ χρησιμοποιούνται σε στοχευμένες παρεμβάσεις του ΕΟΔΥ, ενώ τα PCR σε όσους εκδηλώνουν συμπτώματα με βάση τα πρωτόκολλα του ΕΟΔΥ. Αν επομένως έχουμε περισσότερα γρήγορα τεστ μια περίοδο, τότε είναι πιο πιθανό να ανιχνεύουμε περισσότερα κρούσματα. Αν κάνουμε δεξαμενοποίηση δειγμάτων, και αυτό πρέπει να αναφέρεται. Και να θυμόμαστε πως τα γρήγορα τεστ συχνά δίνουν και μεγαλύτερο ποσοστό λάθους, πριν την εκδήλωση συμπτωμάτων.

Χρειάζεται επίσης να γίνονται και τυχαίες δειγματοληψίες με γρήγορα τεστ- αν είναι δυνατόν ανά εβδομάδα- και επιβεβαίωση των θετικών, ξεκινώντας από τις πιο πυκνοκατοικημένες περιοχές της χώρας. Σημαντικό είναι να αναφέρονται και επιπρόσθετες πληροφορίες, όπως τα δημογραφικά χαρακτηριστικά, η γεωγραφική κατανομή, οι συρροές, ο πιθανός τόπος και τρόπος διασποράς, να ανακοινώνεται και η εκτίμηση του συνολικού αριθμού ενεργών κρουσμάτων στη χώρα, αλλά, και η πορεία της ιχνηλάτησης. Αν μέσω της ιχνηλάτησης δεν εντοπίζουμε την πλειοψηφία των νέων κρουσμάτων, τότε το πρόβλημα θα είναι δυνητικά πολύ μεγαλύτερο.

Αυτού του τύπου η διαφάνεια στις ανακοινώσεις των αποτελεσμάτων, όπως γίνεται και στις άλλες χώρες, είναι μια έμμεση μορφή παρέμβασης δημόσιας υγείας: ενημερώνει επαρκώς, αλλά και προετοιμάζει τους πολίτες για την εξέλιξη των μέτρων στην περιοχή που κατοικούν. Και αυξάνει την αποδοχή νέων παρεμβάσεων όπου και όταν χρειάζονται.

Τα μέτρα που εξήγγειλε ο πρωθυπουργός την Πέμπτη είναι αρκετά να περιορίσουν τη διασπορά του ιού;
Η πανδημία αλλά και η διαχείρισή της δεν είναι αγώνας σπριντ, είναι μαραθώνιος. Η κάθε χώρα τρέχει το δικό της, αλλά χωρίς παρεμβάσεις το ρυθμό τον ορίζει ο ιός. Τα μέτρα που εξήγγειλε ο πρωθυπουργός ανταποκρίνονται στη σημερινή φάση της πανδημίας Αλλά πρέπει να εξελίσσονται με βάση την πιο ακριβή καταγραφή των κρουσμάτων, την πίεση στο σύστημα υγείας και έρευνες με τυχαία δειγματοληψία. Και επίσης να υπάρχει μεγαλύτερη έμφαση στην τηλεργασία, στα μέσα μαζικής μεταφοράς, και ιδιαίτερη προσοχή στους ευπαθείς και τους ευάλωτους και προσοχή για να μη γίνει διασπορά στα νοσοκομεία και τους κλειστούς χώρους.

Στην πρώτη φάση ανταποκριθήκαμε εξαιρετικά καλά. Κατά τη γνώμη σας, τι έγινε λάθος στη δεύτερη φάση της πανδημίας στη χώρα μας;
Εκτιμώ πως έπρεπε να υπήρχε σαφέστερο επικοινωνιακό πρόγραμμα μετά την άρση του λόκνταουν. Παρατηρήθηκε μια χαλάρωση από το Μάιο χωρίς να υπάρχει σαφής επικοινωνία ότι ιός δεν είχε πάψει να κυκλοφορεί και ήταν ακόμη επικίνδυνος. Θα έπρεπε να είχαν, για παράδειγμα, αποφευχθεί τα πισωγυρίσματα στην εφαρμογή της μάσκας στα πολυκαταστήματα, οι δημόσιες συμπεριφορές που ήταν ασύμβατες με τις συστάσεις της πολιτείας, η μη ενιαία εφαρμογή των μέτρων σε όλους τους χώρους και η πολυφωνία των υπουργών για πιθανό καθολικό νέο λόκνταουν.

Ταυτόχρονα, για τη μείωση του συγχρωτισμού και άρα του ρίσκου της διασποράς, θα έπρεπε για παράδειγμα να είχε γίνει πιο έντονη προετοιμασία για συχνότερα δρομολόγια και μικρότερη πληρότητα στα ΜΜM και για επέκταση της τηλεργασίας, ζώνες λειτουργίας καταστημάτων μόνο για ηλικιωμένους και διακοπή της Θείας Κοινωνίας με τον τρόπο που γίνεται σήμερα. Να συνεχιστεί η Θεία Κοινωνία αλλά με πιο ασφαλή τρόπο όπως γίνεται και σε άλλες ορθόδοξες εκκλησίες. Αλώστε αυτό προτείνει και ο παγκόσμιος οργανισμός υγείας.

Δείτε επίσης!

Ρέθυμνο – Επέτειος Πολυτεχνείου – ΕΛΜΕΡ – Καταγγέλλουμε την απρόκλητη επίθεση των δυνάμεων καταστολής”

«Είναι προφανές ότι η προστασία της υγείας του συνόλου είναι μια πρόφαση αφού κατά την …

Lockdown – Πότε και ποια καταστήματα ανοίγουν πρώτα – Τι θα γίνει με τα σχολεία

Με τους θανάτους να καταγράφουν ρεκόρ επί τρεις διαδοχικές ημέρες και τους διασωληνωμένους να έχουν …

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Font Resize