Τελευταία Νέα

Άγιος Νικόλαος – Το ψάρεμα με κέρτο στον παραλιακό δρόμο

Τους κέρτους των εφηβικών χρόνων μου θύμισε το απόσπασμα από το βιβλίο του Γιώργου Ιεραπετρίτη για το Σίσι. To διάβασα στο ενδιαφέρον μπλογκ του Νίκου Βλάχου «Νόστιμον Ήμαρ». Θέμα του κειμένου «Το ερασιτεχνικό ψάρεμα τα παλιά χρόνια»:

«Το ψάρεμα γινότανε με κέρτους κυρίως από την ακτή. Οι κέρτοι έμοιαζαν με καλάθι, φτιαγμένο από λεπτό ξύλο μυρτιάς που το επάνω ανοιχτό μέρος κλεινόταν, αφήνοντας στο κέντρο έναν ομφαλό που τα ψάρια μπορούσαν να μπουν, αλλά δεν μπορούσαν να βγουν παρά μόνο πέφτοντας στο καλάθι του ψαρά από το πορτάκι που διατηρούσε στο πλάι. Για δόλωμα χρησιμοποιούσαν αχινούς ανοιγμένους που τους τοποθετούσαν εξωτερικά και εσωτερικά στον κέρτο».

* Με κέρτο ψάρευα στον παραλιακό δρόμο του Αγίου Νικολάου, κάτω από το σπίτι μου. Κέρτους έφτιαχνε τότε ο Μανιαδάκης από το Καλό Χωριό. Μέσα του έβαζα αχινούς που έπιανα εύκολα και έσπαζα με μια πέτρα. Τι έβγαζα; Κυρίως γύλους, καλογρές και γαϊτανίδες. Η ποσότητα ήταν αρκετή για μια καλή τηγανιά, μόνο που αυτά τα ψάρια έχουν πολλές… τσιμπίδες και δυσανασχετούσα. Είναι αυτό που λέμε… «δεύτερα» ψάρια. Το μεγάλο πρόβλημα ήταν ότι, μερικές φορές, όταν τραβούσα τον κέρτο για να βγάλω, αυτός σκάλωνε στα βράχια και η μόνη λύση τότε ήταν η… βουτιά στη θάλασσα!

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.

Αλλαγή μεγέθους γραμματοσειράς